lat,
uff za mną nareszcie,
pełnych czarnych myśli i zniewolenia
osiemnaście straconych lat
odeszło w zapomnienie

tak serdecznie mam dość tej mojej wolności-młodości,
pieluch, zabaw-placu, waty cukrowej ,
przedszkola, kolonii i harcerzy.

ze łzami w oczach – odbiór
dowodu osobistego

teraz nareszcie pójdę na swoje i będę pracować!